Klik hierboven voor Audio verhaal
AUDIO TEKST
In Natuurdomein Het Zwin zijn vier wilde zwanen gespot. Zo stond het in de krant. Met een foto. En een pijl. Zodat niemand ze zou missen.
In Natuurdomein Het Zwin zijn vier wilde zwanen gespot. Zo stond het in de krant. Met een foto. En een pijl. Zodat niemand ze zou missen.
Men sprak van toeval. Van trekroutes. Van veranderende patronen. Niemand sprak van lamsoor. En al zeker niet van wat er gebeurde op de eerste dag dat het lamsoor in volle bloei stond. Maar ik was daar.
Ik was speciaal vroeg gekomen.
Voor het licht. Voor de stilte.
Voor het lamsoor in volle glorie. Dat paars dat je niet kunt fotograferen zoals het is. Dat je alleen ziet als je er zelf staat.
Het Zwin lag open als een ademhaling. Water in onregelmatige spiegels. Zilte lucht. Een vlakte vol paars.
Ik dacht nog: hier gebeurt niets. En net toen ik dat dacht, gebeurde het toch. Ze kwamen laag. Vier witte vormen tegen de bleke ochtend. Ze gleden neer. En toen vielen hun veren open als een kleed. Wat daar stond waren geen vogels. Het waren vrouwen. Hun huid droeg de kleur van de ochtend. Hun haren vielen zwaar langs hun schouders. Ze liepen het water in en begonnen te baden. Hun zwanenkleden lagen op het lamsoor. Wit tegen paars.
Ik weet niet wanneer het idee kwam. Misschien toen ik zag, hoe makkelijk zij weer konden vertrekken. Misschien toen ik besefte, dat ik zelf nergens heen kon. Het was meer een opwelling dan een idee. Ik sloop. Mijn laarzen maakten geen geluid. Dat hoopte ik toch.
Ik greep één kleed beet en verstopte het in mijn rugzak. Toen de vrouwen terugkeerden uit het water en mij zagen staan, schrokken ze. Drie werden weer zwaan. Vlogen ervandoor. De vierde bleef naakt voor mij staan. "Blijf." zei ik "Ik zal voor je zorgen. Ik zal van je houden."
Ze bleef. Wat moest ze anders?
Zonder kleed, geen vleugels. Zonder vleugels, geen vrijheid.
Het kleed had ik in een kast gelegd, tussen dingen die ik niet meer bekeek, maar waarvan ik aannam dat ze van mij waren.
Ze woonde bij mij. Elke dag keek ze naar het water, zoals iemand naar een deur kijkt die niet meer opengaat. En elk jaar, op de eerste dag dat het lamsoor bloeit, werd ze een beetje stiller.
Tot ik niet meer opmerkte hoe stil – . Tot ik begon te geloven dat zij ook van mij – Tot ik vergat de deur –
Ongeveer een maand geleden, op een ochtend – was ze weg. Het kleed ook. Ik keek naar buiten en zag vier zwanen. Laag. Wit. Samen.
Men zegt dat er vier wilde zwanen zijn gespot in Natuurdomein Het Zwin. Men spreekt van toeval. Men spreekt van veranderende trekroutes. Van veranderende patronen. Ik spreek niet.
Ik weet alleen dat het lamsoor elk jaar opnieuw bloeit. En dat niet alles wat landt bedoeld is om te blijven.
-------------------------------------------------------------------------------
Wens je meer info, ben je geïnteresseerd in dit werk?
Laat dan hier je naam en email adres achter,
we contacteren je zo snel mogelijk.
Laat dan hier je naam en email adres achter,
we contacteren je zo snel mogelijk.
Dibond - 90x60 cm / Alu Black Frame / Limited edition / Met certificaat
Andere formaten/dragers mogelijk - contacteer de artist hieronder
-------------------------------------------------------------------------------
Andere formaten/dragers mogelijk - contacteer de artist hieronder
-------------------------------------------------------------------------------
Thank you!